Persberichten Category

  • Ik ben, denk ik, een mensen mens

    PersberichtenComments (0)

    On 28 september 2014 • By

    Bron : BOZ in Beeld
    Geplaatst : juli 2012
    Auteur : Niet beschikbaar op de bron website
    Trackback : Link

    Atelier 13: Terwijl hij een bak thee zet kijk ik eens rond in het leslokaal. De geboortegrond van al die kunstwerkjes die nu in Atelier 13 te bewonderen zijn. Het wordt eens tijd om de meester zelf te spreken.

    Mart Franken, een bekende naam in het Bergse. Al zeker 30 jaar beroepsschilder die z’n sporen heeft achtergelaten, getuige ongeveer 25 werken in het Markiezenhof alleen al. Ook hebben alle pakkedragers van de Stichting Vastenavend wel een werk van hem hangen. Hiermee komen we gelijk op een onderwerp waar iedereen Mart van kent: zijn Vastenavendwerken. Ze zijn vermaard en erg gewild. Als geen ander weet hij de emotie en de essentie van het feest te vangen. Dat oude vrouwtje in die stoel, wachtend op wat komen gaat, waar de tulp en de zaddoek oplichten. Het herkenbare maakt het tafereel zo mooi. “Ik schilder figuratief, heb nooit naar mijn richting hoeven zoeken. Ik schilder het leven zelf”. Dat laatste staat als een huis boven water. De gevoelens die Mart oproept zijn van het pure leven zelf. Hij schildert graag mensen; het leven van de mensen. En dat komt elk schilderij weer boven drijven. De emotie van het moment druipt van het canvas, of de lichtvoetigheid van een beweging treedt zo je blikveld binnen. De resultaten van 4 jaar schilderen in het ABG staart, grijnst, huilt, lacht je tegemoet in al die portretten van oudjes. Alsof je een moment hun leven instapt.

    Kijk gerust eens op de site www.martfranken.nl en treedt de wereld van Mart Franken binnen. Mart heeft erg veel plezier in het lesgeven. “Je moet ook met oplossingen voor problemen komen, en zo leer je zelf toch ook steeds opnieuw wat bij. Je krijgt ook telkens weer nieuwe ideeën. Het is gewoon erg leuk”. En dat plezier komt ook wel heel erg naar voren als de ene na de andere anecdote opgerakeld wordt.

    Read More
  • Cursisten van Mart Franken met tentoonstelling in Atelier 13

    PersberichtenComments (0)

    On 28 september 2014 • By

    Frans Dijkshoorn is de enthousiaste promotor van Atelier 13 in het Antoniusstraatje. Hier wordt Aandacht voor kunst met een grote A geschreven. En regelmatig weet hij me te vinden als er weer iets bijzonders aan zit te komen.

    Zo ook nu toen ik een mailtje van hem kreeg met de mededeling: ‘Goedemorgen Sonn, Ik wil je er even op attenderen dat er vanaf 1 juli tot 31 augustus een zomerexpo in Atelier 13 plaats vindt met de cursisten van Atelier 13, in totaal een kleine 45 man in de doelgroep van beginners tot gevorderden’.

    Een afspraak was zo gemaakt, en als ik aanschuif in Atelier 13 staan docent en leerlingen al te wachten. Marijn, Maria en Folly zijn enkelen van de leerlingen die wekelijks les krijgen van Mart Franken. Zij nemen ook deel aan de tentoonstelling. ‘Het is heel leuk dat iedereen de kans krijgt om zijn of haar werk te laten zien. Ik vind het echt een uitdaging’. Aan het woord is Maria, al vier jaar op les bij Mart. Zij schildert met acrylverf en tekent. Folly kan het slechts beamen: ‘Ik vind het leuk om te zien waar ik nu sta, ook in vergelijking met de andere cursisten.’ Folly heeft nog maar acht maanden les, maar zijn voorliefde voor kleuren komt heel duidelijk over. Wie wel eens in De Schorre komt die is wel bekend met het werk van Marijn. Hij heeft reeds ruim vier en een half jaar les van Mart en vindt het heerlijk om eens lekker weg te zijn. ‘Thuis komt het er gewoon niet van. En hier tijdens de les kan ik ontspannen mijn eigen ding doen.’ Trouwens, over dat eigen ding doen. In alle verhalen komt juist dat als rode draad terug. Mart geeft ieder de ruimte om zichzelf te ontplooien. Of zoals Marijn het zegt: Je begint echt bij het begin, met een kleurenwaaier. Maar daarna krijg je de vrijheid om je eigen richting te bepalen. Mart stimuleert dat zelfs’. ‘Het mooie is dat iedere manier van kijken uniek is. En dat bepaalt natuurlijk ook het werk dat je creëert’, aldus Mart.

    Dan volgen er nog veel anekdotes. Zo lijkt de donderdagavond wel een Dino avond, omdat het gehalte van mensen met een Indonesische achtergrond behoorlijk hoog is. Maria oppert om wellicht daar nog eens een tentoonstelling omheen te houden. Waarbij deze mensen op hun manier een blik op die achtergrond geven. Marijn verstaat dat weer verkeerd, en denkt aan allerlei Indonesische hapjes die de aanstaande tentoonstelling moeten ‘verheerlijken’. Het typeert de ontspannen en leuke sfeer die Mart weet te handhaven onder zijn ‘mannen en vrouwen’. Het wordt nog een hele toer om Atelier 13 helemaal leeg te krijgen en al die schilderijen een mooi plekje te geven. Maar dat is Frans wel toevertrouwd. Ik ga dus zeker wel kijken.

    Geschreven door : Sonn Franken
    Orgineel geplaatst door : De weekkrant
    Trackback : De weekkrant

    Read More
  • Mart Franken legt levens ouderen vast in schilderijen

    PersberichtenComments (0)

    On 28 september 2014 • By

    Bron : Reformatorisch Dagblad
    Geplaatst : 21-02-2012 15:54
    Auteur : Gert de Looze
    Trackback : Link

    „Hooghartig.” „Vriendelijk.” „Gesloten.” Twee vrouwen lopen langs de portrettengalerij in Museum Van Lien in het Brabantse Fijnaart. Ze proberen de karakters te peilen van de mensen die zijn afgebeeld. „Dit is zó knap. Wat heeft de schilder een geduld gehad.”

    De 203 kunstwerken belichamen de expositie ”Mart en de mensen van Moermont”. Mart Franken schilderde de afgelopen vier jaar alle 406 bewoners van Residentie Moermont in zijn woonplaats Bergen op Zoom. Alle werken zijn permanent in dit zorg­centrum te zien. De helft van de portretten hangt tot 22 april in het Brabantse museum.

    Leo van Lien van dit museum voor hedendaagse figuratieve en abstracte kunst werd getipt over Frankens project. „We zijn in Residentie Moermont gaan kijken en maakten vooraf een afspraak: als we na 25 portretten nog meer willen zien, organiseren we een expositie. Dat bleek het geval. Elk schilderij heeft iets te zeggen. Bij elk kunstwerk kan de kijker een verhaal bedenken over opvattingen, ambities, hoogte- en dieptepunten in het leven van de geportretteerde.”

    Van Lien typeert Frankens portretten als expressionistische kunstwerkjes die vanuit het gevoel zijn geschilderd. „Elk werk verdient het om afzonderlijk bekeken te worden. Natuurlijk is niet alles top –dat lukt overigens geen enkele kunstenaar–, maar er zitten echte juweeltjes tussen.”

    De zeggingskracht van de portretten is opvallend. De werken strelen niet alleen het oog, maar zijn soms ook confronterend. Zoals het schilderij van een ineengedoken dame met slab en dat van een magere vrouw die met open mond in bed ligt. Her en der hangt een verslag van een gesprek dat de kunstenaar tijdens het schilderen met een bewoner had. De schilder zelf herinnert zich nog meer momenten. „Ik begroette een bewoner en begon een praatje. De vrouw vertelde uitvoerig over haar werk als huisarts. Toen ik mijn schilderspullen opruimde, uitte het verzorgend personeel dat achter mij stond zijn verbazing: „Mart, deze dame praat nooit.””

    Aangrijpend is het relaas van een bewoner over de wegvoering van zijn Joodse vrouw tijdens de Tweede Wereldoorlog. „Toen de Duitsers hun woning binnen vielen, reageerde ze met: „De Heer is mijn Herder.” Ze keerde niet terug.” Wie deze man is, valt in het museum in Fijnaart niet te achterhalen, maar dat hoeft ook niet. Iedereen is hier gelijk: de tandarts en de schoorsteenveger, de freule en de huishoudster. Nergens staat de naam van de geportretteerde. Een gemis is dat niet, want de schilderijen spreken voor zich. Franken heeft levens vastgelegd in de kunstwerken. De Brabander krijgt veel reacties op zijn project. „Ik denk dat mijn opzet, de bewoners van Residentie Moermont een gezicht te geven, is geslaagd.”

    Dit is het slot van een tweeluik over het portrettenproject. 
www.museumvanlien.nl

    Read More
  • 300 geschilderde portretten van ouderen uit Bergen op Zoom

    PersberichtenReacties staat uit voor 300 geschilderde portretten van ouderen uit Bergen op Zoom

    On 28 september 2014 • By

    Bron : Omroep Brabant
    Auteur : Andre van Schoonderwoerd
    Foto: André van Schoonderwoerd
    Trackback : Link

    FIJNAART – Vanaf zaterdag 3 februari worden in Museum Van Lien in Fijnaart ruim 300 portretten getoond van ouderen uit Bergen op Zoom. Kunstschilder Mart Franken heeft daar drie jaar aan gewerkt.

    De ouderen zijn allemaal bewoners van verpleeghuis Residentie Moermont. De kunstenaar heeft geprobeerd om elk persoon op geheel eigen wijze op het doek te zetten.

    Vrijdagavond is de opening in Museum Van Lien, onder meer in het bijzijn van enkele ouderen die nog voldoende ter been zijn. De expositie is tot 22 april voor het publiek te bezichtigen.

    Op de website van Omroep Brabant kunt u een audiofragment beluisteren (het fragment staat rechtsboven) klik op : deze link

    Read More
  • Schilder Mart Franken geeft ouderen uit zorgcentrum een gezicht

    PersberichtenComments (0)

    On 28 september 2014 • By

    Bron : Reformatorisch Dagblad
    Auteur : Gert de Looze
    Trackback : Link

    Olijk, somber. Open, gesloten. Energiek, gelaten. Met pet, zonder pet. Krachtig, futloos. Frontaal, van de zijkant. Wakker, slapend. Mart Franken (1955) gaf alle bewoners van zorgcentrum Residentie Moermont in Bergen op Zoom een gezicht. Elk schilderij meet 40 bij 30 centimeter en kreeg een lichthouten lijst. Daarmee houdt de gelijkenis op, want elk mens is anders en kent zijn eigen levensgeschiedenis. Dat probeerde de Brabantse kunstenaar te vangen.

    Na vier jaar en 406 portretten zette Franken in juli een punt achter het project. Alle werken kregen een plek in Residentie Moermont. De meeste schilderijen hangen in de centrale hal. De 203 lege plekken op de muren zijn van portretten die sinds begin deze maand in Museum Van Lien in Fijnaart hangen voor de expositie ”Mart en de mensen van Moermont”.

    Tientallen schilderijen in het zorgcentrum verhuisden de afgelopen tijd naar de hoofdentree van het zorgcentrum. Ze zijn van overleden bewoners. Er blijken nog maar weinig open plekken op de hoge muur naast de trap. Alle mensen die deze morgen binnenkomen, lopen gehaast voorbij. Misschien zijn ze gewend aan dit indrukwekkend getuigenis van de eindigheid van het leven.

    Het idee voor het portrettenproject komt uit Frankens koker. In zijn atelier in Bergen op Zoom vertelt de kunstenaar over de aanleiding. „Mijn vader belandde in een zorgcentrum voor revalidatie en overleed er na drie dagen. Voor dit huis is later de nieuwbouw van Residentie Moermont in de plaats gekomen. Ik werd tijdens het verblijf van mijn vader getroffen door de mensen die ik in het verpleeghuis zag. Ze zaten daar maar. Anoniem, door velen in de samenleving afgeschreven. Het plan rijpte om hun een gezicht en hun waardigheid terug te geven door van ieder een portret te maken dat permanent tentoon zou worden gesteld. Het bestuur van het zorgcentrum reageerde enthousiast. Sponsoren bekostigden het project.”

    Franken schilderde bijna vier jaar lang elke week twee bewoners van de residentie. Hij portretteerde hen ter plekke. „Om iemand te kunnen karakteriseren is contact, hem of haar voelen, onmisbaar. Ik probeerde daarom altijd een gesprekje aan te knopen en dat lukte vaak wonderwel.” Het portretteren verliep intuïtief. „Zo kan ik over de keus van de achtergrondkleur geen intellectueel verhaal ophangen. Kleuren zoals rood, zwart, wit, paars en groen dienden zich gewoon aan. Schilderen is beeldtaal en daarom kan een kunstwerk nooit voor 100 procent worden uitgelegd.”

    Franken kijkt voldaan terug. „De ontmoetingen waren veelal ontroerend. Ik heb met de mensen gehuild, gelachen en gezongen.”

    Read More
  • Tentoonstelling museum van Lien

    PersberichtenComments (0)

    On 28 september 2014 • By

    BN de Stem - Museum van Lien - Pagina-0-groot

    Artikel in BN de Stem over de expositie in Museum van Lien te Fijnaart.

     

    Read More
  • Zomers Bergen in Atelier 13

    PersberichtenReacties staat uit voor Zomers Bergen in Atelier 13

    On 28 september 2014 • By

    BERGEN OP ZOOM – De Zeekant. “Elke Bergenaar heeft daar vroeger leren zwemmen.” Zegt Mart Franken.
    Bergs kunstenaar. En een van de exposanten op de expositie Zomers Bergen in galerie Atelier 13 van de gebroeders Fred en Frans Dijkshoorn, te vinden aan de Sint Antoniusstraat in Bergen op Zoom. Die tentoonstelling is daar nog tot eind augustus dagelijks te bewonderen.

    De Zeekant was ooit de plek waar de Oosterschelde zijn einde vond. Het zoute zeewater klotste er tot aan de stad. Dat is Bergen op Zoom nu kwijt. Want de Oesterdam sneed Bergen op Zoom abrupt af van de zeearm. De Binnenschelde en de Bergse Plaat kwamen er voor in de plaats. Die Zeekant van weleer inspireerde Mart Franken tot een monoprint. Een foto uit de jaren dertig van een kind op een ezeltje aan de Bergse Zeekant diende als basis voor dit werk. Hij voorzag het van een gedicht van eigen hand:

    Ach lieve kind

    – zie ze daar: fier

    haar rug rechtend

    want balans

    daar gaat ‘t om

    dat begreep ze allang

    allang

    voordat zout een zoete droom werd

    die de vloedlijn liet verstillen

    Op de tentoonstelling is naast de Zeekant van Franken ook werk te bewonderen van Sjaak Oosterwaal, Albert Moelker, Git Grosfeld, Mirjam Drenth, Frank van Es, Carina Slokkers en Emmy Hobbelen. Wat opvalt, is de kleurigheid van de gekozen taferelen. Het terras bij café Krijnen aan het einde van de Dubbelstraat, een panoramaschilderij van de Grote Markt, het Beursplein in zomerse pracht, de Heidetuin, de Hogeboomstraat, het Havenstraatje. En een heel fraai doorkijkje via de ingang van Het Markiezenhof.

    Atelier 13 brengt elke zomer een expositie die speciaal is geïnspireerd op deze tijd van het jaar. De zomerse pracht op de schilderijen compenseert de ellende van de echte zomer buiten, zo lijkt het dit jaar wel.

    Wie Zomers Bergen wil bezoeken kan dat elke werkdag van 8.30 tot 17.30 uur en op zaterdag van 9.00 tot 17.00 uur. Zomers Bergen eindigt op 31 augustus.

    Orgineel artikel : BN de Stem

    Read More
  • Elk portret heeft zijn eigen verhaal

    PersberichtenComments (0)

    On 27 september 2014 • By

    BERGEN OP ZOOM – Het is mooi geweest, benadrukt kunstschilder Mart Franken. Met de nadruk op mooi. “Ik heb in vier jaar tijd nu meer dan vierhonderd portretten geschilderd, heb nog een handvol te gaan maar dan is het echt gedaan. Vierhonderd mensen, vierhonderd gezichten, vierhonderd verhalen. Het is niet eerder vertoond.”

    De Bergse kunstschilder Mart Franken maakte in opdracht van tanteLouise-Vivensis portretten van bijna alle bewoners van het vroegere zorgcentrum ABG. ‘Vierhonderd mensen, vierhonderd gezichten, vierhonderd verhalen. Het is niet eerder vertoond.
    Franken schilderde in opdracht van tanteLouise-Vivensis bijna alle bewoners van het vroegere zorgcentrum ABG. Het idee kwam van hemzelf. “Mijn vader woonde, kort voordat hij overleed, een tijdje in het ABG. Ik was verwonderd. Tussen de muren van het verzorgingstehuis verliezen mensen hun identiteit; iedereen wordt anoniem. Tenminste, zo voelde dat voor mij. Toen ben ik gaan praten met wat mensen…”

    Onder het motto ‘Iedereen een eigen gezicht’ zette de Bergse kunstschilder alle bewoners op het doek. Bijna alle bewoners. “Een enkeling weigerde. Omdat ze er te slecht aan toe waren. Anderen waren juist heel trots. Kijk, dit portret bijvoorbeeld. Dat heeft nog op de kist gestaan bij de begrafenis.”

    Franken deed, naar eigen zeggen, maar een dotje maar daarmee doet hij zichzelf danig tekort. Sommige portretten zijn heel erg raak, anderen juist heel mooi of breekbaar. Elk schilderij heeft een eigen verhaal. Letterlijk. “Ik ben heel erg rijk geworden van de dialogen. Als mensen een tijdje tegenover je zitten, laten ze hun masker vallen. Ik ben geen personeel en ook geen familie. Dat voelt veilig. Ze vertellen je veel als je aan het schilderen bent. Heel puur.”

    Franken maakte, aanvankelijk voor eigen gebruik, aantekeningen van de gesprekken en bundelde de mooiste verhalen. Het transcript (met tekeningen) ligt nu bij tanteLouise-Vivensis. “Een soort van dagboek, zeg maar. Het draagt de titel ‘Zuster, zuster, ik moet schijten’. Ze moeten maar zien wat ze er mee doen. Mensen die het lazen, vonden het hartstikke mooi.”

    Orgineel artikel : BN de Stem
    foto Robert van den Berge/het fotoburo

    Read More
  • Vastenavend maar dan op tegeltjes

    PersberichtenReacties staat uit voor Vastenavend maar dan op tegeltjes

    On 27 september 2014 • By

    BERGEN OP ZOOM – Het ontwerp is van de Bergse kunstenaar Mart Franken.
    En de tegeltjes zijn gemaakt door Plateelbakkerij Delft uit Sint Maartensdijk. Deze week komen ze te koop bij V&D en boekhandel Quist in de Fortuinstraat. En binnenkort komen ze ook te koop bij Atelier 13 in de Sint Antoniusstraat

    We vonden het leuk iets met vastenavend te doen

    , vertelt Marian Plaisier van de Plateelbakkerij. “De typisch Bergse tekeningen van Mart Franken lenen zich hier bij uitstek voor.” Er zijn acht verschillende tegels: vier in Delfts blauw, vier in kleur. Slaat dit initiatief aan, dan komen er vaker dit soort acties.

    Orgineel artikel : BN de Stem

     

    Read More
  • Ziel van vastenavend gevangen in kefettiekleure

    PersberichtenReacties staat uit voor Ziel van vastenavend gevangen in kefettiekleure

    On 27 september 2014 • By

    Voor één keer mochten ze met zichzelf weglopen, de zeven na-oorlogse prinsen van de Bergse vastenavend.

    Van de Hofzaal van Het Markiezenhof naar de tijdelijke expositieruimte van kefee Ier blef d’ange. Kees Becht, Jan van Giels, Cor Meerbach, Max Berger, Koert Damveld, Bas van Oevelen en Jeroen van Wijk namen gisteren het geschilderde portret in ontvangst dat kunstenaar Mart Franken in opdracht van Het Markiezenhof van ieder van hen maakte.

    De onthulling van die vorstelijke collectie was niet het enige hoogtepunt van de opening van de vastenavendtentoonstelling Mooi late n’ange, waarbij louter werk wordt getoond uit privécollecties van Bergenaren of zij die een band hebben met de stad. Een van de pronkstukken is ongetwijfeld een glas in lood van Jef Hout. Niet omdat het kleinood zo mooi is, maar wel uniek. “Ik belde de oudste zoon van Jef of hij misschien ook een foto van zijn vader had. Hij zei: ‘Nou ek toch wa’. Zijn vader had in zijn hele leven één glas in lood gemaakt. En dat hing bij iemand in huis in Canada”, verklapte Jan Slokkers van de werkgroep die de expositie heeft opgezet. “Het is gelijk opgestuurd. Van de week kwam het binnen.”

    Die oudste zoon, Rien Hout, was zaterdag ook van de partij in het bomvolle prentenkabinet. Kleine werkjes vaak, van grote namen soms, maar allemaal met hetzelfde thema: de Bergse vastenavend. “Met gevoelens gevangen achter glas, het Krabbegat als tijdloos decor, toont deze bijzondere expositie de ziel van de vastenavend in kefettiekleure”, toonde ook prins Nilles III artistieke kwaliteiten. Hij riep alle Krabben op om al dat moois te gaan aanschouwen. “Dit is nog nooit vertoond. Iedereen ‘ier sta te giere in z’n tuig.”

    De ruim honderd aanbieders van kunst wacht een heel ander vooruitzicht, vreest Slokkers: “Ik denk zomaar dat er de komende weken heel wat huiskamers zijn met flinke lege plekken aan de muur.”

    Bron : BN de Stem
    Foto : foto Chris van Klinken/het fotoburo

    Read More